vryzia exter

Monday, April 25, 2011

BATISTA

Batista was born the son of David Michael Bautista, who is Filipino and Donna Raye Bautista, who is Greek. His parents separated (and eventually divorced). His paternal grandparents were also from the Philippines as his grandfather served in the military, worked as a taxicab driver, barber, and other jobs to feed the family. Batista says he is not ashamed to admit he lived in poverty.

He has publicly admitted to having a hard life where, as before he was age nine, three murders occurred on his front lawn. As young as age 13, he was stealing automobiles. By age 17, he was considered estranged from his parents and on his own, despite admitting later that “I am proud of my parents. They are good, honest, hard-working folks. They taught me the values of working hard.” Batista became a regular bouncer for clubs until he was arrested after a fight that left two badly injured patrons, one of which could be found lying in the street. After a trial, he was sentenced to one year of probation. He was also a lifeguard before he pursued a career in bodybuilding. He credits bodybuilding as possibly saving his life.

BATISTA BEST BODY

BATISTA NICE LOOKING

BATISTA SOME TALKING IN WWE CHAMPION SHIP

BATISTA & CENA WIN CHAMPION BELT

BATISTA DANGERS LOOOKING

BATISTA IN SMILE STYLE

BATISTA WAIT WWE CHAMPION

Sunday, April 24, 2011

Música del mundo: Noruega

Nacida en Vennesia, Noruega, María Arredondo comenzó a cantar teniendo solo diez años y fue avanzando en su carrera hasta lograr grabar su primer CD a la edad de dieciocho en el 2003. Al año siguiente edita su segundo trabajo, “Not going under” en el que se incluye el tema Burning.

Su estilo pop melódico le viene como hecho a medida para su voz suave pero potente y que le permitió recibir excelentes críticas de la prensa noruega llegando a obtener el máximo de puntuación posible otorgada por VG, un importante diario de su país.

Aquí compartimos con ustedes el tema Burning, uno de sus primeros videoclips de promoción.

Claudio M. Sciarra

Saturday, April 23, 2011

fifa world cup 2010

De ware wortels van het eco-activisme

De ware wortels van het eco-activisme

In onze huidige maatschappij wordt het thema milieu en natuur bijna standaard aan “linkse” groeperingen toegeschreven. Hedendaagse milieu- en dierenactivisten zijn van mening dat dierenrechten en het milieu onlosmakelijk verbonden zijn met mensen rechten ergo dit is dus niet verenigbaar met het “rechtse racisme”. Het is zeker verwonderlijk te noemen dat men zich niet bewust is van de nationaal socialistische wortels van het “radicale groene denken”.

De oorsprong van het “radicale groene denken” vinden we in de negentiende eeuw. In deze periode zien we de eerste dierenbeschermingsverenigingen ontstaan in verscheidene landen en de eerste aanzet naar een andere houding jegens dieren in nationale / lokale wetgevingen te bepalen. Eigenaardig is wel dat de wettelijke vertaling van dit denken in eerste instantie niet zozeer ontstaan is uit een nieuw moreel perspectief ten opzichte van dieren en het milieu, maar eerder ingegeven lijkt vanuit kantiaanse opvattingen. (Naar de ideeën van Immanuel Kant een Duitse filosoof ten tijde van de verlichting) Men ging er van uit dat wreedheid jegens dieren kon leiden tot wreedheid jegens mensen. Deze wetgevingen kwamen voort uit een paternalistische opvoedingsmoraal, niet zozeer uit echte betrokkenheid met het leed dat dieren berokkend werd. In eerste instantie werden alleen de “dieronvriendelijke praktijken” van de zogenoemde “lagere klassen” aangepakt en de niet diervriendelijke activiteiten van de “hogere klassen” weinig tot niet beperkt. Men was de mening toegedaan dat de gesofisticeerde rijke klasse zich niet zou verlagen tot banaliteiten en wreedheden jegens andere mensen. De algehele flora en fauna waren in deze tijd en visie ondergeschikt aan de mens en is alleen bedoeld om de mens te dienen. Het zogeheten antropocentrische denken.

De Duitse filosoof Ludwig Klages (1872-1956) moet zeker genoemd worden als we het hebben over de geschiedenis van het “radicale groene denken”. Hij schreef anno 1913 het tot op de dag van vandaag toonaangevend essay: “Mensch und erde”. Hij hekelde hierin het kappen van oerbossen, de verfoeilijke behandeling van slachtvee als uitsluitend handelswaar, het uitroeien van planten- en diersoorten, de verstedelijking en de neerslag van industrieel roet. Meer in het algemeen de teloorgang van de (ongerepte) natuur. Allemaal onderwerpen die tot op heden nog steeds actueel te noemen zijn. De diepgewortelde gronden die Klages aanwijst als oorzaak (Te weten; De vooruitgang, wetenschap en de techniek. Dit ras gevolgd door het consumentisme en het “nutsdenken”.) van de rampspoed die onze natuur treft maakt hem tot de voorganger van de hedendaagse “milieuradicalen”. De volgens Klages algehele ecologische ramp die ons hierdoor te wachten staat kon naar zijn mening alleen gekeerd worden door een net zo allesomvattend radicaal verzet. Verzet tegen de economische vooruitgang, de burgerlijke samenleving, democratie, de techniek en tegen het individualisme.

De conservatieve cultuurkritiek van Klages vond in het begin van de twintiger jaren veel weerklank onder de Duitse Jeugdbeweging (namelijk; Wandervogel deze zal later volledig opgaan in de nationaal-socialistische beweging) Klages werd een van de meest invloedrijke ideologen binnen de aanvang van het Derde Rijk.

De Nationaal Socialistische opvattingen omtrent de bescherming van dieren was niet vergelijkbaar met het tot op dan heersende antropocentrisch perspectief. Binnen de NSDAP was men van mening dat dieren beschermd moesten worden in hun eigen belang in plaats van in het belang van de mens. Binnen het Nationaal-socialistische Duitsland bestond er grote steun voor het dierenwelzijn en de natuur zo ook bij vele leiders binnen de NSDAP. Zo was luchtmachtchef Hermann Göring een groot dierenvriend, een voorstander van natuurbehoud en voor een verbod op vivisectie. De leider van de SS Heinrich Himmler bezat een eco-boerderij. Adolf Hitler zelf was (een enkele uitzondering daargelaten) vegetariër, natuur- en dierenliefhebber, sinds het begin van zijn politieke carrière geheelonthouder en aanhanger van de homeopathie. De NSDAP nam dan ook diverse maatregelen om de bescherming van dieren en de natuur te waarborgen. De Nationaal Socialisten waren actieve natuurbeschermers;

*Ze steunden de biologisch-dynamische landbouw en richtten divers Nationale Parken op. *Soortenbescherming en dierenwelzijn vond men van zeer groot belang.

*De NSDAP voerde campagne om mensen gezonder te laten eten en daarbij meer streekproducten (van het betreffende seizoen) te gebruiken.

*Het slachten van dieren werd gereguleerd en de jacht kreeg strenge beperkingen opgelegd. *Een van de eerste daden van Hitler, zodra hij aan de macht kwam, was een verbod instellen op het levend koken van kreeften en krabben.

*Spoedig volgde een verbod op vivisectie.

*Er werd vastgelegd in de wet dat het gebruik van dieren, in bijvoorbeeld films of openbare evenementen, waarbij het betreffende dier pijn of schade aan de gezondheid op kon leveren verboden was.

*Het vervoer van dieren werd aan banden gelegd.

*Het gedwongen voeren van gevogelte en het afhakken van kikkerbilletjes van levende kikkers werd verboden.

*Er werd eveneens een verbodsbepaling aangenomen betreffende het slachten van levende vissen en koudbloedigen.

*Ook herbebossen en de bescherming van miljoenen bomen was voor de NSDAP belangrijk.

Zo zijn er nog vele voorbeelden van wetten en bepalingen die het welzijn van de natuur en het milieu moesten waarborgen. Dierenbescherming werd zelfs een erkend lesonderwerp op lagere, middelbare en hogere scholen.

Het is mede door dit alles niet zo verwonderlijk dat de milieuwetten onder het bewind van de NSDAP tot de meest omvangrijke ooit behoorden. Een beleid dat tot op heden niet is geëvenaard door welke natie of bewind dan ook. Zelfs tot op de dag van vandaag is er betreffende dierenwelzijns wetgeving in verscheidene landen, zoals Duitsland, nog de invloed van het nationaal socialisme terug te vinden. Al zullen de betreffende landen en regeringen dit natuurlijk nooit erkennen.

Oprechte dierenrechten- en milieuactivisten zouden hun hart ophalen bij een partij die een zodanig uitgebreide wetgeving in het belang van dieren en het milieu er op na houdt. Maar omdat het in deze gaat over de NSDAP van Hitler wordt dit bij voorbaat gedemoniseerd. Toch vind je in de geschiedenis van het “radicale groene denken” geen of weinig “linkse” wortels. Binnen het linkse politieke spectrum werd de natuur tot ver in de jaren vijftig puur gezien als een reservoir van gebruiksobjecten die in dienst stond van de mens. De heersende opvatting was dat de natuur er voor de mens was en die daar alleen maar consciëntieus mee om diende te gaan. Karl Marx ging halverwege de negentiende eeuw hier nog veel verder in. Hij bejubelde de exploitatie van de natuur zelfs. Volgens Marx betekende de emancipatie van de mens aanvankelijk de onderwerping van de natuur. Dit is iets wat binnen het “linkse” communistische bewind flink doorgevoerd werd. Wat inhield dat er onder het communisme totaal geen respect voor de natuur was en ook niet noodzakelijk geacht werd. Anno de zestiger jaren komt het milieu en aanverwante onderwerpen steeds meer in de belangstelling te staan wereldwijd waarbij het langzamerhand steeds meer gezien werd als een “links” onderwerp. Alleen is men hiermee weer terug bij af en heeft het antropocentrische perspectief weer terug zijn intrede gedaan. Het gaat wederom meer om de toekomst van de mens in een verpest milieu dan dat het gaat om de natuur als een individueel op zichzelf staand fenomeen.

14 Mei N-SA/NDP Rockfest omg. Antwerpen

Zaterdag 14 mei organiseren wij, jongeren van het Nieuw-Soldaristisch Alternatief (N-SA) en de Natonaaldemocratische Partij (NDP), een Rockfest. Naast het politieke Alternatief promoten wij zo ook het metapolitieke Alternatief, via een open, positieve en jeugdige non-conforme subcultuur.

Ondanks meer dan een half jaar onderhandelingen om hier een openluchtconcert van te maken, werd dit op het laatste moment afgekaatst.. omdat de lokale bevolking plots over geluidsoverlast schijnt te klagen. Op een zaterdagmiddag in het centrum van Antwerpen zal dat wel zo wezen lijkt ons, met of zonder onze aanwezigheid. Alleszins er is geen tijd meer om een alternatieve locatie aan te vragen, waardoor wij deze ambities naar een volgende keer moeten verplaatsen.

Dat wil niet zeggen dat wij bij de pakken zitten, het Rockfest zal dan ook doorgaan in een zaal op een steenworp van Antwerpen stad!

Na de ervaringen met vorig concert, hebben wij deze keer gekozen voor een stuk meer harde muziek. Headliners zijn dan ook de Duitse band Flak, de Italianen van DDT en nieuwkomers Garrota. En, speciaal voor de gelegenheid gevormd, Rattenplaag!

Verdere info zal op de blog concert.n-sa.be en de facebookpagina te vinden zijn.

Mobiliseer alvast uw kameraden en uw vereniging voor het N-SA/NDP Rockfest!

Locatie: De Vrede, Dorpstraat 34, Burcht (Zwijndrecht)

Datum: Zaterdag 14 Mei 2011

Tijdstip: Deuren: 19:30 – Start: 20:00

Inkom: €15

Hou die dag het nummer +32 (0)472 77 79 03 zeker bij. Wij spreken Nederands, Engels, Frans, Duits en Italiaans.

Contact: concert@n-sa.be

Tel: +32 (0)472 77 79 03

Opgelet:

- Pers wordt NIET in de zaal toegelaten, daar dit een concert betreft en geen publieke politieke manifestatie. Men kan via bovenstaande kanalen contact opnemen voor eventuele inlichtingen.

- Het is geen carnaval meer.

- Alle internationale stands zijn geadviseerd eerst contact op te nemen met de organisatoren: concert@n-sa.be

Wednesday, April 20, 2011

amauri carvalho football player and bio

Amauri Carvalho de Oliveira (born 3 June 1980), better known as Amauri, is a Brazilian-born Italian footballer who plays as a striker for Serie A club Parma
Club career
Early career
Amauri was trialed at Palmeiras,[1] the club of his place of birth, São Paulo state, but failed to impress. At the age of 19, he went to Santa Catarina state to work[2] and played for a local club at Santa Catarina State League 2nd Division. Santa Catarina Clube was invited to Torneo di Viareggio in Italy,at which he showed his talent to scouts; he was signed by a club from the Italian-speaking region of Switzerland, AC Bellinzona.[2][4] He scored once in 5 appearances.

Parma and loans
After half-season in the Swiss Nationalliga B and Nationalliga A/B playoffs, he played for Napoli in 2000–01, due to the abolish of non-EU quota in the mid season.[6] Amauri until 2010 heard he was actually signed by Parma and on loan to Napoli, instead of signed by Napoli directly at the hearing of Caso Parmalat.[7]

Amauri made his Italian Serie A debut on 14 April 2001 in a league match against Bari. He played as one of the starting XI and was replaced by Francesco Moriero in the 69th minutes.

He then played for Piacenza in Serie A for the 2001–02 season (on loan from Parma along with Matuzalém),[8] and for Messina in Serie B during the 2002–03 season;[9] he was also loaned from Parma to Empoli of Serie A in June 2002 along with team-mate Gaetano Grieco.,[9][10] but left the club, after the start of Coppa Italia 2002–03 on 13 September, for Messina, before the start of Serie B (which was delayed[11]). Amauri made his club debut for Messina on 21 September 2002, a 3–3 draw with Catania. He replaced Emanuele Calaiò in the 76th minutes.

Chievo
In mid-2003, Amauri joined Chievo in co-ownership deal, with Simone Barone loan became permanent. With Sergio Pellissier and Federico Cossato, he first played as a backup then a second-striker. In June 2005, Chievo bough the remain 50% registration rights from Parma.

During his time for Chievo, and especially in the 2005–06 season, ended with a qualification to the preliminary phase of UEFA Champions League (also favoured by the 2006 Serie A scandal), Amauri showed most of his potential, becoming one of the key players of the team.Palermo
On August 31, 2006, the last day of the 2006 summer transfer period, Amauri was sold to Palermo for a reported €8 million plus Denis Godeas,[12] after having scored two goals in the return match of the third qualifying round against PFC Levski Sofia. Palermo did not have a good center-forward since the departure of Luca Toni in 2005 and needed to find a good partner for David Di Michele, as Andrea Caracciolo and Stephen Makinwa were not making a significant impact.

Immediately from his debut with Palermo, Amauri became a fan favourite and a key player for the Rosanero, scoring eight goals in 18 league matches until December 2006. A serious knee injury in a league match against Siena prevented him from playing for seven months;[13] however Amauri recovered in time for the start of the 2007–08 season, being immediately featured in the regular lineup for Palermo's first match against Roma. He scored his first goal in the new season in the next match, a 4–2 away win to Livorno.